PKD vrij en HCM negatief getest (2009)        

 

Totaal onbevangen stapte ze uit de reismand. Ze was meer onder de indruk van de vreemde omgeving, dan van ons toch best wel drukke gezin. Twee kleine meisjes, een vreemde hond en kat, het deerde haar eigenlijk niet. Al snel voelde ze zich goed thuis, alleen bleef het eerst even wennen aan het zware geblaf van Nika. En dat gebeurt nogal eens als reactie op de deurbel... Maar gelukkig was ze ook daar snel overheen.

Ze is een echte "praat"poes en gek op aandacht. Van wie dan ook. Of bij ons op schoot, of bij de kinderen. Dagenlang heeft ze om Gijs heen gedraaid, en eindelijk, na een maand, is het gelukt om bij hem te gaan liggen.

Ook had ze al snel de beste plaats op de krabpaal veroverd, dat wil zeggen, bovenop, heerlijk in het zonnetje.

Een haantje de voorste dus deze dame, en niks niet benauwd... Vanaf het moment dat we wisten dat Pip bij ons zou komen, zijn we begonnen de tuin af te zetten. Door middel van schuin opstaand gaas bovenop de schutting, hopen we de dame in de tuin te houden, maar dat valt nog niet mee.....

	Waar Gijs amper van de grond komt, springt Pip zo vanuit niets grote hoogtes. De hele zomer heeft ze zich prima vermaakt bij de vlinderboom, niets mooier dan in het gras liggen en onschuldige vlindertjes bespringen.
Na de eerste schrik heeft ze het al gauw goed naar de zin en gaat ze de boel wat verkennen buiten.

Nieuwsgierig en ondernemend als ze is, is ze steeds op zoek naar nieuwe uitdagingen. Of eigenlijk is de uitdaging steeds dezelfde, nl uit de tuin komen, maar zitten wij haar steeds weer dwars als ze weer wat nieuws verzonnen heeft..

“Wat zal ik nu eens proberen??”

“Die boom, dat is het!”

               

 

“Jaaaah, gelukt!!!!”

Nadat ook de platanen van gaas voorzien waren, was de volgende poging via de schommel.
En zo blijven we bezig...

 

 

Momenteel komt Gijs er niet uit, en Pip ook niet.
Maar ongetwijfeld dat deze Houdini wel weer wat nieuws gaat verzinnen.